فلسفه تاریخ

کلاهخود  ‘ Miltiades ‘

    این کلاهخود که  فرمانده لشگر یونان  ’ Miltiades ‘  در جنگ ماراتن بر سر داشت تنها چیزی است که از پیروزی یونانیان در جنگ با ایرانیان باقی مانده  ( به غیر از دو مارآتن که هر چهارسال یکبار در بازی های المپیک خاطره شکست ایرانیان از یونانیان را در اذهان جهانیان زنده می کند ). باستان شناسان آلمانی در سال 1940 در المپیا ( یونان ) این کلاهخود را که قسمت بالای آن از بین رفته است حفاری کردند. در مرحله اول باستان شناسان متوجه نشدند که این کلاهخود فرمانده لشگر یونانیان در جنگ مارآتن است. همراه با کلاهخود اشیاء دیگری نیز بدست آمدند که برای باستان شناسان جالب تر و بااهمیت تر از کلاهحود بنظر می رسیدند. کلاهخود که  بعلت تاثیرات آب و هوا بشدت صدمه دیده بود ( زنگ زدگی ) نخست در جبعه ای محفوظ نگهداشته می شود. کلاهخود به مدت سیزده سال در جعبه می ماند تا یک باستان شناس  دیگر ( آلمانی ) آنرا پس تمیز کردن مورد مطالعه قرار می دهد. بعد از شستن و تمیز کردن این جمله بزبان یونانی در قسمت پایین کلاهخود ظاهر می شود : ” Miltiades  این کلاهخود را به خدای زئوس اهدا می کند “.  یونانیان بطور قطع امسال 2500 سالگی پیروزی بر علیه ایران در جنگ مارآتن را جشن خواهند گرفت. اوائل سپتامبر سال 490 قبل از میلاد در دشت مارآتن لشگر داریوش بزرگ، پادشاه هخامنشی، و سپاهیان یونان روبروی هم  ایستاده بودند. تاریخ نویسان غربی خبر می دهند که تعداد سربازان ایرانی در جنگ ماراتن به مراتب بیشتر از نیروی های یونانی بوده است. فرمانده هان ارتش ایران ’ داتیس ‘  و ’ آرتافارنس ‘ بودند. لشگر یونانیان تشکیل شده بود از ده هزار سربازان آتنی، یک واحد پیاده نظام از برده ها که قول آزادی بعد از حنگ به آنها داده شده بود و هزار جنگجو از منطقه ‘ Plataea – پلاتایی ’. رهبری لشگر یونان در اختیار ده ژنرال قرار داشت و فرمانده کل هر روز تغییر می کرد. این فرمانده هان بر طبق موازین دموکراتیک اوامر جنگی را مابین خود تقسیم کرده بودند. شوراء جنگ یونانیان نظریه حمله غافلگیرکننده به ارتش ایران را که ’ Miltiades ‘  آنرا ارائه داده بود قبول کرد. در صبح 11 سپتامبر سال 490 قبل از میلاد پیاده نظام یونانیان که مجهز به نیزه های بلند بودند در ستون های فشرده تحت فرمانده ی کل ‘ Miltiades ‘ به سپاه ایرانیان حمله کردند. ایرانیان، به نقل از تاریخ نویسان غربی، با دادن شش تا هفت هزار کشته مجبور به عقب نشینی شدند و با کشتی های خود ماراتن را ترک کردند. هرودت حتی 50 سال بعد از پیروزی یونانیان از جنگ مارآتن یاد میکند. هشتاد سال بعد  آریستوفان (۴۵۶-۳۸۶) کمدی نویس یونانی اولین ’کر مردان ( مردان همخوان )  ماراتن را به صحنه آورد و در این تئاتر مردان در آوازی مشترک چگونگی رگبار تیرهای ایرانیان بطرف ارتش یونان را می خواندند. حتی قرن ها بعد از این جنگ یونانیان از ماراتن دیدن می کردند و بر این باور بودند  که شیهه اسب های ایرانی را می شنوند .

‘ Miltiades ‘ شصت ساله قبل از جنگ مارآتن بر بخش کوچکی از ایونیان (آسیا کوچک) که تحت نفوذ امپراطوری ایران قرار داشت مستبدانه حکمفرمایی می کرد. بعد از سرکوب “قیام ایونیان” در سال 494 توسط ارتش ایران ‘ Miltiades ‘ به آتن برگشت. ‘ Miltiades ‘  تاکتیک  سوار نظام ایرانیان را می شناخت و معتقد بود که فقط در یک دشت باز می توان سپاهیان ایران را شکست داد . ‘Miltiades’ ، با شناختی که از تاکتیک نظامی ایرانیان داشت، توانست سواره نظام نیرومند ارتش ایران را در دشت مارآتن از میدان به در کند . ‘Miltiades’ سر انجام خوبی نداشت. یکسال بعد از جنگ مارآتن آتنی ها به فرماندهی ‘Miltiades’ به جزیره Paros حمله کردند. آتنی ها نتوانستند بر ” Paros ” پیروز شوند و ‘Miltiades’ در این نبرد بشدت زخمی می شود. پس از بازگشت به آتن ‘Miltiades’ به جرم خیانت زندانی و بعلت جراحات شدید در زندان جان می سپارد. تاریخ شناسان خبر داده اند که آتنی ها در نزدیکی دشت مارآتن تپه ای را برای به خاک سپردن دستجمعی سربازان کشته شده خود و جنگجویان از  ‘Plataea’ برپاکرده بودند. همچنین نقل شده است که بر سنگ های مرمر اسامی کشته شدگان سربازان آتنی (192 سرباز ) حکاری شده بود. در اواخر قرن هیجده باستان شناسان فرانسوی در تپه ای نیزه های مختلفی را که متعلق به ایرانیان و یونانیان بوده است حفاری کردند. اما تا اواخر قرن نوزده به درستی مشخص نبود که آیا خبر این قبر دستجمعی در تپه واقعیت دارد یا نه. اما در سال 1890 باستان شناسان یونانی در عمق سیزده متری این تپه به یک لایه از خاکستر، زغال سنگ های سوخته، باقیمانده استخوان های انسان برخورد کردند. همچنین سی ظرف سفالی ( نماد پرستش کشته شده گان) و یک ظرف با باقیمانده خاکستر استخوان ها در این حفاری بدست آمد. در این ظرف خاکستر سربازان آتنی محفوظ مانده بود. بدین ترتیب خبر تاریخ نویسان از گورستان سربازان یونانی در یک تپه صحت داشته است. باستان شناسان در اطراف دشت مارآتن تپه ها کوچکتری را حفاری و فبر های  دستجمعی دیگری را نیز پیدا کردند. به نقل از باستان شناسان در این قبر ها سربازان ایرانی به خاک سپرده شده بودند. تا به امروز یک گورستانی از برده های یونانی که با آتنی ها بر علیه ایران می جنگیدند یافت نشده است.